Gün gelir, Elbiselerini asmaya bile vakit bulamadan terkedersin odayı Sıvalar arasından…   Gün gelir, Enerjin bambaşka bir yolculukta Unutur benliğini…

Duyulmaz, görülür bazı sesler… Düşünceler… Düş… Başka alemlerde düşünce boyutunda konuşur Gerçekler… Düşünceyle kıvılcımlanıp, Rehavetle geçiyoruz zaman çizgisinden… İlk tohumudur

Çatırtılar geliyor kafamın arkasından Kırıyorsunuz önünü-arkasını yarınımın… Uyuşuk müşterileri zamanımın… Gidin…Güle güle… İhtiyacı var vızıltılarınıza Başka diyarların… Beni bırakın kaosunda"Radio"nun…

Bir arpej yelpazelenir maviye Atomlarına karışır gitar Şaraptır gölün üstü güneş dalgalanır dört kuğu iner      kanatları açılır ağır

Atatürk, devrimlerini gerçekleştirirken, halkının desteğini, Türk insanının ona olan kaçınılmaz sevgisinden ve inancından aldı. Mustafa Kemal, kendine ve devrimlere inandığı

Eskiden böyle miydi ya?.. Onsekizinci yüzyıl, ondokuzuncu, daha eskisi… Ve yakın zamana kadar… Değişik model sevgiler vardı. Romeo, bir kez

Aydınlıkta kapatırsan gözlerini, sonsuz ışıklı noktalardan ışık huzmeleri doluşur ekranına… Avucunu kapat, kapalı gözlerinin üstüne… Eni konu karanlık olsun… İki

Zaman görece bir kavramdır… Birisi Airbus'la otuz beş dakikada iniyorsa Esenboğa'ya, bir başkası otobüsle altı küsur saat, trenle on-on bir

Farkında mısınız? Solukladığımız havanın bile keyfi yok bazen… Dayayıp da başını bir kuzey ağacına, boğazdaki koyunları düşlersin… Kat sayı otuz

Son zamanlarda Nevruz kutlamaları ile güncelleşen, daha doğrusu bilinen akışı su yüzüne çıkan Türk ve Kürt milliyetçiliği cepheleşmesinde taraf değiliz.