Düşünün bakalım… Bizimki kadar huysuz bir toplum var mı?.. – Öff… Bugün canım hiç okula gitmek istemiyor… – Yemiycem işte…

Televizyonda yerli film seyrederken, filmin ortasında televizyonu kapatmadan önce hep düşünüyorum; "Kısır bir beyinden sezaryanla alınmış uyduruk düşleri seyretmeye mecburmuyuz?.."

«Su bize hayat verir…»  «Dün yine kesildi, kırıldık…»  «Su gibi ömrün uzun olsun…»  «Akan su kir tutmaz…»  «Sayım suyum yok!..» 

Mavi kırlentlerde siyah ayçiçeği desenleri vardı… Ağır çini soba homurdanmadan yanıyordu… Mağrur… Karşı blokların camsız… Boyasız… Şekilsiz betonuna kış güneşi

Uzaklardan sarhoş kahkahaları geliyordu… Ve horoz… Gün ağarıyor… Ve köpekler… – Bu ne gürültü?…  – Bir şey yok!.. Kediler çöp

Adam yamulmuş tütün kutusunu açtı, bir sigara sardı… Teybini açtı sonra… Bangır bangır… Bir kadın konuşuyordu; Aşktan… Hayattan… Bayramdan… Ayrılıktan…

Öyle kalın çizgilerle geçiyoruz ki tarihten… Bu. kalınlığı anlamak için çok ince olmak lazım… Kaç tane kahraman var tarihimizde?.. Kaç

Konuşmacı yerinden kalktı… Çatılmış kaşlarıyla etrafı süzdü… Herkes kızgındı… Çok kızgın… Kendini tutamadı güldü… Gülmekten çok (pıh ! ) diye

Sabahları bir cereyan dürtmesiyle sıçrıyoruz yataktan …. Fişlerimiz takılıyor… Isınıyor kaslarımız… Ve robotlar gibi dökülüyoruz yollara… Ve uykulardan arındıkça daha

Demir Leydi zırhlarını kuşanır, gider Falkland adasını alır… General Galtieri sürer neferlerini… Kapışırlar… Reagen öyle bir çomak sokar ki Orta-Doğu'ya,