Aynadan bir küre uzattı yüzük dolu ikiel … Yüzü benli, kurnaz bakışlı bir çingene kadını "Hoşgeldin" dedi… "Burası falcılar ülkesi…

YALNIZCA BİR CAN… VE BU ARZUYLA YANIP TUTUŞTU DURMADAN… ISINDI… ISINDI… TUTUŞTU. KIZARMIŞ DEV YAPRAKLAR SICACIK BİR DOĞUMUN MUTLULUĞUYLA KIVRILDI…

SONSUZ BİR YOKLUK… KIPIRTISIZ… SESSİZ…. ALABİLDİĞİNE… KARANLIK… SUSUZ… HAVASIZ… HİÇBİRŞEYSİZ…. YOKLUK İŞTE… OLMAYAN ZAMANLARIN OLMAYAN BİR YERİNDE… İLK KEZ KIPIRDADI

Denizler… Dağlar… Evler… Yollar… Çiçekler… Sevinçler… Herşey… Heryer siyaha boyanmıştı… VE IŞILDAYAN BİR TEK GÜNEŞ KALMIŞTI… Güneşe yönelince delinin gözleri…

Birden kendini buldu, Bir gece ortasında… Bir ateş böceği tarlasında… Kıpır kıpırdı heryer Elektriklenmiş gibi… "Bir başka diyar" dedi… "Ateş

Bıraktı kendisini çağıldayan sulara… Irmaklar, dalgalarla karıştı okyanusa.. Şimdi… Suların derinindeydi… Sessiz… "Bir durak daha" dedi… Uzay yolculuğunda… Şekilleri belirsiz…

Doğarken ağlayışımız, zorla uyutulan bir çocuğun haykırışına benziyor biraz… Ve gerçeği bulanlar… Ve ölürken gülüşleri…. Aynasına baktı… Uyuyanlar gördü… Yemyeşil

Bir sabah… Bir başka sabah gibi baksaymışım aynaya Görecekmişim… Herşey benmişim!.. Her bakışta aynada Daha bir yorgun yüzüm… Kırık-dökük dönüşen

Birkaç saman parçası döküldü kenarlardan… Kırılacak bir eşyayı birşeyden korur gibi, saman doluydu sandık… Dondu şaşkınlığından… Yakıcı bir rüzgarla Karışırken

Bir nokta ki koca bir evren".. Bir sır kimselere söylenmeyen…) Dev sarı pencereden Dev bir köprü uzandı… Ötesine sırların… Belirsizce