Solungaçlarıyla bulandırıp kumları                kanatlandı.   Sularda ayakları kırılıyordu reisin. Göz etti aynı yöne

Gölgeli kıpırtılar var bir zamandır İki zaman sonra baharlar. Ama aldanma Sarmaşıklardan ışıklar yeşerecek adalara Olanca yayıldığında sana, tüm zerreleriyle

Aranlık folyolu notalarında sürüyor şarkı Meyanlara doğru.   Aksak bir ritim üzerinde melodi dönüşleri  ve konuşmalar.   Gitar, soloya peşkeş.

Bilgeliğe cüret ediyorlar loşluğumuzdan Mevsimlerimizi anlatıyorlar yaşamadan   Gagalarını şarabi bulutlara uzatan horozlara Bir şarkı söyle Utansınlar. Seyrediyorum kıpırtısız… “Sus”

İpleri geriliyor çadırların Tezgahlar hazır. “Yeni Hayat” neonlarının göz kırpan ışığında, Urbası sökük olmayanlar kızacaklar durgun piyasaya.   Mahşeri yalnızlıklar…

Jelatinli hayatı mikroskoplarda kaydedip aklandık. Sende, küçüklüğün büyüklüğü Sevgi teslimiyetleri inanmış bebeklerin Alaca ummana dalış, korkusuz Terazisiz anlama istekleri. Kahvaltısız,

Üç dumanlı bir masum bakış, Altın yuvarlaklardan öte. Dikine sıralanmış kutulara konmuş  -bir örnek- Med-cezir günlerinin acı koşulu sanat yordamları

“Gülüyorlar ! Boyalarımızın, kanallarımızın, Toplumun kıblesine sürdüğümüz yaldızın gücü yetmiyor,  geliyorlar. Sakinleştirerek kabaran hindileri Geliyorlar, açmış tavus kuşlarına yeni  anlamlar

Açılıp soluşların Geliş gidişlerin “Bir şans daha” kendine Bizim için.

Silinmeyen bir hafızası var doğanın, Çağın kokusundan şikayetçi olduğunu unutmuyor