Rüzgar seyircilerin saçlarını uçuruyor.

Kızılderililer, Demiryollarını unutacak kadar şaşırmışlar telgraf direklerine Kıvrımlardaki göksel iletişimi geç hatırlamışlar. Büyücüleri şarlatanlıktan sınıf atlamış birden.   Herşeyi hissedebilen

Babanı hatırlıyorum / öksürüklü Annen güzel insandı. İkili sarmalı kaldınız bebeklik günlerinin O bebek büyümese de olur Biz, bu yaşının

Köşeli ve şeffaftı. Siyahların altında bir kızıl alaca Yeni Dalga kazıları üstünde, Bir, iki, üçüncü katlar taş. Beşinci katta siyahi

Yüzümün iki yarısı Ürkek, kararlı ! İkisi de farkında herşeyin. Seyahatin seçiminde tedirginlikleri. Bir el kürsüye konmuş, Öbürü bilekten geriye

Yerden bir avuç altın tozu alıp yüzüne gözüne bulaştırırsın. Bir an duraksarlar ; “Ben bu an’ı yaşamıştım”

O aşk kokan kızın saçlarından Papatyalar dökülüyordu sonsuzluğuma. Eski makinenin gürültüsünde Titrek ışıklı bobinler yansıttı duvara. Çoğu gitmiş bir nişan

Rimbaud ölürken Kelime- i Şahadet getirmiş Serap kumlarında çöllerin, Işıldayan kainat yüzleri görmüştür. Bir saniyede, kuralların ötesinde bir Kuran’la  yıkanmıştır 

Kimse kalmamış. Yapay yeşilliklerin yürek burkan sessizliğinden gitmişler. Türlü çeşitli hayatlara dokunuyoruz, saygılı / acımasız.

Samansarısı bir aşk kurduk labirentlerde Körler örgü örüyor. İki ters bir yüz, sevda dokuyoruz. Vanilyalı dondurma, çikolata soslu. Sıramızı bekliyoruz