Mustafa Kemal kesin bir makas koymuş Türkiye'nin geleceğine. Kulluktan halk olmaya yönlendirmiş insanları. Yetmiş yıllık cumhuriyetimizin içine düştüğü karanlık, Türk

Ekranlardaki ulaşılmaz yaşam ve sanat seyirliklerinin aslında bir sarmaşık büyüsü ile çözülebileceğini, her telden sanatçılık. politikacılık, muteber insanlık (!) payesine

İrtica, Çokuluslu Şirketler ve Mustafa Kemal'in Askerleri    Evet, irtica gündemin birinci maddesi ve Ecevit de dahil olmak üzere, dinci

Görüntüler    Duygularımız karanlık mağaralardaki keder yarasaları ile uçuşuyor kara pazardan beri. O gün, Yirmidört Ocak Doksanüç, Pazar günü insanlarımızdan

Türkiye, yeteneksizliği, beceriksizliği çok aşan, sistemli bir hainlikler silsilesi ile karşıkarşıya. Başından beri, gizli/açık söylemleriyle nefrete varan bir karşı duruş

Neyzen neyini aldı… Yorgun, küskün adımlarla yürüdü… Dışarı çıktı. Tekmeleyip kapattı kulübesinin kapısını. Sahildeydi… Gün doğmamıştı ama, gökyüzü siyahlıklarını gri

Onbaşı, tahta barakasında uyuyordu. Başucunda yarısı içilmiş bir bardak süt ve B vitaminleri vardı… Keçi derisinden battaniyenin üzerinden kayıp düştüğü

Çıt yok ! Çok uzaklardan bir kamyon sesi… Köpek ulumaları… Gece çiçekleri iç çekti usulca… Karanlığa karıştı rüzgar uğultularla. Erik

Batan bir güneşle küllenirken sokaklar İçimde bir volkanın kıpırtıları başlar Sızar taa ! derinden bir şarkının lavları Başımda mutluluğun kanatları

Her akşam yorgun argın eve girince Her akşam şehir kendine dönünce Bir fısıltı çağırır beni sessizce Aranırım karanlıkların içinde Yıllardır