Renk-renk ve ağır-demir maskeler… Taktıkça melekler… Dengesini kaybedip, önünü göremeyip düşenler… Herşeye karşın karşıya geçenler… Bekleşenler… HİH! HİH! HİH!. Ahret

Boşluğa çıktı… Uçar gibi düşüyordu… Aşağılarda kayalar sivri ve sarp… Ölüm… Boşlukta uçuşan bir eşarp… Uçtu… Uçtu… Uçtu… Düştü… Sessizlik….

Ve sessiz bir film başladı siyahlığın arasında… Kuklalar hayatımı oynuyordu küçük kırmızı arabadakinin… Sonra gerçek oldu görüntüler… Kendisiydi oynayan kendini…

Yok yok köşebaşı değil… Bir KÖPRÜ ölüm… Karşıya… Karşıdan… Hayat-ölüm-öncesi-ötesi, her şey bir bütünse eğer… Herşey köprü o zaman… "Herşey"

KÖPRÜ Pencere 'yi kapatırken, sisli bir karaltının arkasına gizlenmişti herşey… Son kez o karaltıya doğru yürürken gördüm onu… Şapkasını düzeltti,

Önce köprü.. Niye mi köprü?.. Pencere çoktaaan açıldı… Öteye sonra geçeceğiz." Şimdi köprüdeyiz." Sonraki

Pencere…Köprü…Ve Ötesi… Adlı albümlerde söylediğim şarkıların sözlerini yazarken ya da bestelerken yaşadıklarımı, gördüklerimi, düşündüklerimi anlatır… Gece-gündüz dört yıl süren bu

ÖNSÖZ Bundan üç-dört sene önce… Bin dokuz yüz seksen birde… Eli tüfekli asker posterleri gibi değil ama… (WHY) Daha derinden

İlhan İrem 1955 senesinde Bursa'da dünyaya geldi… 1973 senesinde ilk plağı olan. «Birleşsin bütün eller» şarkısıyla müzik dünyasına besteci, söz

Ya da Son Kavga, Sevgi Çağından Önce…   Kainatlarda bir nokta evrenimiz… Evrende bir zerre samanyolu… Samanyolu'nda yok kadar küçük