Eski Türkçe tabelasıyla bir gar. Bayraklarla süslenmiş bir tren kalkıyor. Kâinatları zaten yok! Dini, imanı, tanrıyı yanlış bilen şizofrenik meczuplar

Ölmeden evvel güneş, Önce kavurupta dünyayı Öksüz buzul uzaylarına terkettiğinde Mozart / Einstein ve hiç kimse olmayacak. Kıvrılıp bükülecek ezgilerim…

Nefretli dokunuşlarla süzüldüm kayalıklardan Nasıl ılıktı, davetkardı sular ! Tarihi kazınmış buluşmalara gittim / geldim !   Her kaçışta seni

Bir deniz feneri varmış uzaklarda. Asırlardır dönüp bakmamışsın bile, bir kez… Kimler parçalanmış kayalıklarda. Kimler yokolmuş ? Kimler varolmuş, senden

Biz ölmüşüz güya ! Ama duyanlar duyuyor. Yanık ağaçlar          hala şarkılar söylüyormuş          

Kenarları çürük, çatır çatır Ortası sarı / yeşilimsi kalmış biraz… Elinde öyle bir yaprak, “Tuhaf bir Dünyanız var” diyor Grella.

“Elektronik” önemli, Bir milim kaydırırsan frekansı Hayat değişir Hiçbirşey kainatlarında devrialem… Aynalardan tanıştığım başka birileri.

Adım Işık ! Rasathane görevlisi. Teleskobum beni seyrediyor.    

Şeffaf gece hışırtıları, O kadar ! Boşa dönüyor radar.

Düşüncesi ışık hızından öte yolculuklara çıktı. Yayıldı uçtan uca Geri döndü Tekrar gitti. Geri döndü Tekrar… Med-cezir gecelerce sürdü Teleskopun